تبلیغات
شیعه چه می گوید ؟ - فحش برائت نیست

یکی از معضلاتی که امروز جامعه  شیعی با آن دست به گریبان است ، دوستان جاهل است که از داخل تیشه به ریشه تشیع می زنند . آنان با علم  کردن برائت و سوء تفسیر برائت به فحش و دشنام به کسانی می پردازند که از مقدسات اکثریت مسلمانان به حساب می آیند . آنان با این کار خود هم از یکطرف  شیعیان را افرادی  بد زبان و فحاش معرفی می کنند و چهره تشیع را با این کار جاهلانه خود زشت جلوه می دهند که ببینید تشیع این است که به پیروان خود جز فحش چیزی نمی آموزد و از سوی دیگر  جاهلان و مغرضان طرف مقابل را وادار می  کنند بخاطر افرادی که دوست شان دارند ، دست به جنایت بزنند و مسلمان کشی  به راه بیندازند.

     اکنون ببینیم این عمل  که برخی تحت لوای برائت انجام می دهند تا چه حد مشروع است و با آموزه های ائمه (ع) سازگاری دارد :

در جنگ صفین حجر بن عدی و عمرو بن حمق خزاعی بیرون آمدند و به اظهار تنفر و لعنت بر  شامیان پرداختند . علی (ع)  به ایشان پیام فرستاد : از آنچه در باره شما گزارش می دهند دست بکشید و نزد من بیایید . (چون آن دو آمدند ) گفتند : ای امیر مومنان مگر حق با ما نیست ؟ فرمود : چرا [گفتند : آیا آنان بر باطل نیستند ؟ فرمود : چرا ] گفتند : پس از چه رو ما را از دشنام گویی به آنان بازداشتی ؟ فرمود  : " کرهت لکم  ان تکونوا لعانین شتامین  "  برشما روا ندانستم که نفرینگر و دشنامگو باشید.[1]

      عن ابراهیم بن ابی  محمود قال : قلت للرضا (ع) : یابن رسول الله (ص) ان عندنا اخبارا فی فضائل امیر المومنین (ع) و فضلکم اهل البیت و هی من روایه مخالفیکم و لا نعرف مثلها عنکم  افندین بها ؟

... ثم قال الرضا (ع) یابن ابی محمود : ان مخالفیننا وضعوا اخبارا فی فضائلنا و جعلوها علی ثلاثه اقسام : احدها الغلو ، ثانیها التقصیر فی امرنا ، ثالثها ، التصریح بمثالب اعدائنا . فاذا سمع الناس الغلو فینا کفروا شیعتنا و نسبوهم الی القول بربوبیتنا و اذا سمعوا التقصیر اعتقدوه فینا و اذا سمعوا مثالب اعدائنا باسمائهم ثلبونا باسمائنا و قد قال الله عز و جل : و لا تسبوا الذین یدعون من دون الله فیسبوا الله  عدوا بغیر علم .[2]

            ابراهیم بن ابی محمود می گوید : من به امام رضا (ع) گفتم : یا بن رسول الله (ص) نزد ما اخباری از فضایل امام علی (ع) هست که از مخالفان شما شنیده ایم و مانند آن را از شما نشنیده ایم آیا به آن معتقد گردیم  . امام (ع) فرمود : ای پسر ابی محمود ! مخالفان ما درشان ما سه نوع خبر جعل کرده اند: یکی اخبار غلو ، دوم اخبار تقصیر در کار ما ، سوم اخباری که تصریح دارند به بدگویی و دشنام دشمنان ما .

تا هرگاه مردم اخبار غلو را بشنوند ، شیعیان ما را تکفیر کنند که این ها قایل بربوبیت امامان خود هستند و هرگاه  اخبار تقصیر را بشنوند به آن معتقد گردند (که آری امامان شیعه همین قسم اند) و هرگاه  اخباری که  زشتی و بدگویی دشمنان ما را می کند با ذکر اسامی آن ها ، به بدگویی علیه ما بپردازند . در حالیکه خداوند فرموده : " و لا تسبوا الذین یدعون من دون الله فیسبوا الله " [3]

         به امام صادق (ع) عرض کردند :‌

        قیل له : انا نری فی المسجد رجلا یعلن  بسب اعدائکم و یسبهم . فقال :‌ ماله ؟ لعنه الله تعرض بنا . قال الله "‌ ولا تسبوا الذین یدعون من دون الله فیسبوا الله عدوا بغیر علم "

     ما در مسجد  مردی را دیدیم که آشکارا به دشمنان شما دشنام می داد و آن ها را لعن می کرد . حضرت فرمود : چه کار می کند ؟ خدا لعنتش کند . او ما را در معرض فحش و دشنام قرار می دهد .

       با این حساب اگر کسانی به اصطلاح برائت به آن شکل می پردازند و به لعن و سب برخی افراد می پردازند ، مشمول " ماله لعنه الله تعرض بنا " خواهد بود .




طبقه بندی: اخلاقی ، 

تاریخ : دوشنبه 18 تیر 1386 | 06:07 ق.ظ | نویسنده : حقگو | نظرات
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.