تبلیغات
شیعه چه می گوید ؟ - برتری امام علی(ع) بر باقی اصحاب پیامبر(ص)

امروز که 13 رجب 1433 قمری مصادف با 51 خرداد 1391 شمسی است ، مصادف است با میلاد مولای متقیان علی بن ابی طالب (ع) . به همین مناسبت مقاله ای را در برتری و افضلیت آن حضرت به خوانندگان تقدیم می کنم

خداوند متعال برای برتری پنج معیار ذکر کرده است که هرکس یکی از این پنج معیار را داشته باشد بر کسی که آن را ندارد ، برتری خواهد داشت. این پنج معیار عبارتند از :‌

1. هدایت : خدای متعال کسی را که هدایت یافته بر کسی که هدایت نیافته برتری داده است. خداوند متعال در قرآن از هدایت به نور و از ضلالت به ظلمت و همچنین از هدایت یافته با عنوان بصیر و از هدایت نا یافته با تعبیر اعمی یاد کرده است .

قُلْ هَلْ یَسْتَوِی الْأَعْمى‏ وَ الْبَصیرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِی الظُّلُماتُ وَ النُّور(رعد: 16)

بگو: «آیا نابینا و بینا یكسانند؟ یا تاریكیها و روشنایى برابرند؟

قلْ هَلْ یَسْتَوِی الْأَعْمى‏ وَ الْبَصیرُ أَ فَلا تَتَفَكَّرُونَ (انعام : 50). بگو: «آیا نابینا و بینا یكسان است؟ آیا تفكّر نمى‏كنید.»

وَ ما یَسْتَوِی الْأَعْمى‏ وَ الْبَصیرُ (فاطر:19)

و نابینا و بینا یكسان نیستند،

2. سبقت در اسلام : خداوند متعال کسی را که در اسلام بر دیگری سبقت جسته ، نزد خود مقرب دانسته است. مسلم است که کسی که نزد خدا(جل جلاله) مقرب تر باشد افضل و برتر خواهد بود. خداوند در قرآن کریم می فرماید :‌ وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ  أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ (واقعه : 10 ، 11).

3. علم یا اعلمیت :‌ یکی دیگر از معیارهای برتری در قرآن کریم علم است. کسی که عالم یا اعلم است بر دیگری که این صفت را ندارد ، برتر است.

قُلْ هَلْ یَسْتَوِی الَّذینَ یَعْلَمُونَ وَ الَّذینَ لا یَعْلَمُونَ إِنَّما یَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ (زمر:9)

بگو: «آیا كسانى كه مى‏دانند و كسانى كه نمى‏دانند یكسانند؟» تنها خردمندانند كه پندپذیرند.

4. جهاد :‌ از نظر خداوند متعال کسی که جهاد کرده بر کسی که جهاد نکرده برتری بزرگی دارد. بنا بر این کسی که در جنگهای صدر اسلام در راه  خدا و رسولش جانفشانی کرده بر کسی که در یک گوشه لشکرگاه نشسته برتری بزرگی دارد. مسلم است شخص مجاهد بر کسی که در جنگ فرار کرده بی نهایت برتری دارد. خدای متعال فرموده است :‌

وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدینَ عَلَى الْقاعِدینَ أَجْراً عَظیما(نساء : 95)

ومجاهدان را بر خانه‏نشینان به پاداشى بزرگ، برترى بخشیده است؛

وَ ما لَكُمْ أَلاَّ تُنْفِقُوا فی‏ سَبیلِ اللَّهِ وَ لِلَّهِ میراثُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا یَسْتَوی مِنْكُمْ مَنْ أَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَ قاتَلَ أُولئِكَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِنَ الَّذینَ أَنْفَقُوا مِنْ بَعْدُ وَ قاتَلُوا وَ كُلاًّ وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى‏ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبیرٌ (الحدید : 10)

و شما را چه شده كه در راه خدا انفاق نمى‏كنید و [حال آنكه‏] میراث آسمانها و زمین به خدا تعلّق دارد؟ كسانى از شما كه پیش از فتح [مكّه‏] انفاق و جهاد كرده‏اند، [با دیگران‏] یكسان نیستند. آنان از [حیث‏] درجه بزرگتر از كسانى‏اند كه بعداً به انفاق و جهاد پرداخته‏اند. و خداوند به هر كدام وعده نیكو داده است، و خدا به آنچه مى‏كنید آگاه است.

5. تقوا :‌ از نظر خدای متعال هرکه تقوایش بیشتر باشد ، نزد او گرامی تر است. بنا بر این افراد با تقواتر برترند نسبت به کسی که این تقوا را ندارند یا در مرحله پایین تری از تقوا قرار دارند.

إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلیمٌ خَبیرٌ (حجرات : 13)

در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست. بى‏تردید، خداوند داناى آگاه است.

اینک ما با همین معیارها ، برتری حضرت علی(ع) را بر دیگران اثبات می کنیم.

1. هدایت : چنانکه گذشت ، یکی از معیارهای برتری نزد خداوند هدایت است و شخص هدایت یافته بر شخص هدایت نا یافته ، برتری دارد. در این تردیدی نیست که نخستین کسی که از مردان به حضرت پیامبر(ص) ایمان آورد ، علی بن ابی طالب بود. حتی در برخی از روایات حضرت علی(ع) حتی پیش از حضرت ام المومنین خدیجه (رض) اسلام اختیار کرد. حضرت پیامبر(ص) فرمود :

حدثنا أحمد بن قاسم، حدثنا قاسم بن أصبغ، حدثنا الحارث بن أبى أسامة، حدثنا یحیى بن هشام، حدثنا سفیان الثوری، عن سلمة بن كهیل، عن أبى صادق [1]، عن حنش بن المعتمر، عن علیم [2] الكندی، عن سلمان الفارسی، قال قال رسول الله صلى الله علیه و سلم: أولكم ورودا على الحوض أولكم إسلاما: على بن أبى طالب رضى الله عنه‏( الاستیعاب    ج‏3    1091   ) سلمان فارسی گفته که پیامبر(ص) فرمود : نخستین کسی که از شما بر حوض کوثر وارد می شود ، نخستین کسی است که اسلام آورده است و آن علی بن ابی طالب است.

از زمانی که امام علی(ع) ایمان آورده تا زمانی که دیگران مثل ابی بکر و عمر و عثمان و غیره ایمان آورده اند ، مدت زمانی گذشته است. این که مقدار از زمان چقدر بوده ، آیا چند روز بوده یا چند هفته یا چند ماه ، معلوم نیست ؛ اما این مسلم است که امام علی(ع) در این مدت هدایت یافته و بصیر بوده و ابوبکر و عمر و  عثمان هدایت نا یافته و اعمی. بنا بر این حضرت علی(ع) بر آن ها برتری دارد.

2. سبقت در اسلام : اهل سنت و شیعه در این اختلاف ندارد که علی(ع) از میان مردان نخستین مسلمان بود. سبقت علی(ع) در ایمان و اسلام ، در روایات زیادی از اهل سنت بازگو شده است. خود امام علی(ع)‌هم گفته که : لم یسبقنی الا رسول الله بالصلاه ؛ هیچکس جز رسول خدا(ص) در نماز بر من سبقت نجسته است. در حالی که ابوبکر چهارمین نفری بود که اسلام آورد و برخی گفته اند پس از خدیجه ، علی و زید بن حارثه چهارمین بود و سومین نفر از مردان پس از علی(ع) ، زید بن حارثه ، ابوبکر بود و برخی کسان دیگر را گفته اند. اما عثمان ششمین یا هفتمین نفر و عمر چهلمین نفر بود که ایمان آوردند.

3. علم : یکی از معیار های برتری که خداوند فرموده ، علم است. مسلما منظور هر علمی نیست بلکه علم شریعت و دینی است. هرکه در دین آگاهی و شناخت بیشتر داشته باشد ،  برتر خواهد بود. بخاری در تاریخ الکبیر خود از قول ام المؤمنین عایشه نقلکرده که عایشه گفته است :‌علی اعلم الناس بالسنه (تاریخ الکبیر ، ج2 ، ص255) حضرت پیامبر(ص) در مورد علی(ع) فرمود :  أقضاكم علیّ ( ابن اعثم ، الفتوح ، ج4 ، ص243) این حدیث با تعبیر دیگری هم آمده است : أقضاهم على بن أبى طالب‏.( ابن عبد البر ، الاستیعاب ، ج3 ، ص1102). نیز حضرت پیامبر(ص) فرمود : أنا مدینة العلم و علیّ بابها، فمن أراد العلم فلیأته من بابه‏(همان) من شهر علمم و علی درب آن است و هرکه علم را می خواهد ، باید از دروازه آن وارد شود. شخصی از حضرت علی(ع) پرسید : چگونه است که شما از همه اصحاب ، بیشتر از پیامبر(ص) حدیث نقل می کنید؟ حضرت علی(ع) جواب داد : لأنی كنت إذا سألته أنبأنی، و إذا سكتّ ابتدأنی‏(بلاذری ، انساب الاشراف ، ج2، ص98) حضرت علی(ع) بخاطر همین علم بی پایان بود که هرمعضله علمی برای دیگران پیش می آمد ، تنها آن حضرت بود که حل می کرد. خلیفه دوم عمر می گفت :‌ أعوذ باللَّه من معضلة لیس لها أبو الحسن.(ابن جوزی ، المنتظم ، ج5 ، ص68).

4. جهاد : جهاد از معیارهای برتری است که خداوند برای مجاهدین بخشیده است. جهاد علی(ع) و جانفشانی های جانی و مالی حضرت علی(ع) بر هیچکس پوشیده نیست و هیچکس نمی تواند مدعی باشد ، به اندازه علی(ع) در راه خدا جهاد کرده است.  حضرت علی(ع) در تمام غزوات پیامبر(ص) شرکت فعال و بسیار مؤثر داشت بگونه ای که اگر علی(ع) نمی بود ، خسران جبران ناپذیر بر اسلام وارد می شد. حضرت علی(ع) در جنگ خیبر تنها کسی بود که حاضر شد در مقابل پهلوان ترین مرد عرب یعنی عمرو بن عبدود ، بجنگد. در آن جنگ عمرو بن عبد ود از خندق گذشت و درخواست مبارز کرد. حضرت پیامبر(ص) از اصحابش پرسید : چه کسی به جنگ این مرد می رود؟ هیچکس جز علی(ع) جواب مثبت نداد. حضرت او را به نشستن دعوت کرد و دوباره از اصحابش درخواست کرد کسی به جنگ عمرو بن عبدود برود ؛ اما هیچکس حاضر نشد. این در حالی بود که عمرو بن عبد ود در میدان جولان می داد و مرتبا درخواست مبارز و هماورد می کرد تا جایی که زبان به طعنه گشود که آیا یک مرد در میان شما پیدا نمی شود! حضرت پیامبر(ص) برای سومین بار از اصحاب درخواست کرد کسی به جنگ عمرو برود ، این بار نیز جز علی(ع) اعلام آمادگی نکرد. سرانجام حضرت علی(ع) به جنگ عمرو رفت و او را به قتل رساند.

 در جنگ احد که همه فرار کردند به جز علی(ع) و ابودجانه کسی دیگر باقی نماند تا از جان پیامبر(ص) محافظت کند. تنها حضرت علی(ع) و ابودجانه انصاری در جنگ در کنار حضرت باقی ماندند و از جان حضرت محافظت کردند در حالی که دیگران همه فرار کردند و پیامبر(ص) را تنها گذاشتند. اگر در آن لحظات آن دو تن نمی بودند ، پیامبر(ص) به شهادت می رسید. در این میان به گواهی تاریخ ، قهرمانی علی(ع) و جانفشانی او بیش از ابودجانه بود. هربار که گروهی به پیامبر(ص) حمله می کردند ، حضرت ، علی(ع) را صدا می زدند در مقابل آن ها قرار گیرد و علی(ع) آن ها را وادار به عقب نشینی می کرد. تا اینکه با استقامت علی(ع) و ابودجانه دیگران نیز کم کم ملحق شدند. در جنگ حنین نیز همین صحنه تکرار شد و همه فرار کردند به جز علی و عباس و فضل بن عباس. در جنگ خیبر حضرت پیامبر(ص) یک روز لشکری را به فرماندهی ابوبکر فرستاد تا قلعه را فتح کند ؛ اما او در برابر یهودیان شکست خورد و برگشت. روز دیگر عمر را فرستاد ، او هم شکست خورد و برگشت. روز سوم عمروبن عاص را فرستاد ، او هم شکست خود. وقتی پیامبر(ص) وضع را اینگونه دید ، فرمود : «لأعطینّ الرایة الیوم رجلا یحبه الله و رسوله و یحب الله و رسوله یفتح الله علیه غیر فرار» ؛ فردا پرچم را به دست کسی خواهم داد که خدا و رسولش او را دوست دارد و او هم خدا و رسولش را دوست دارد ، خداوند قلعه را بدست او فتح خواهد کرد و او کسی است که فرار نمی کند.(شمس الدین محمد بن احمد ذهبی ، تاریخ الاسلام ، ج2 ، ص413). از این نوع مناقب در مورد علی(ع) آنقدر زیاد است که در وصف نمی گنجد.

5. تقوا : تقوا هم چنانکه گذشت ، از معیارهای برتری نزد خداوند است. و زهد و تقوای حضرت علی(ع) زبانزد خاص و عام است. اگر بخواهیم مقایسه کنیم ، با همان مطالبی که گذشت ، برتری امام علی(ع) بر خلفای پیشین و باقی اصحاب ثابت می شود. در کتابهای تاریخ این مسلم است که در جنگ احد و حنین همه فرار کردند و جز علی (ع) و ابودجانه در جنگ بدر و عباس و فضل و تعدادی از بنی هاشم در جنگ حنین ، در کنار پیامبر(ص) کسی باقی نماندند. در صورتی که در این دو جنگ هم ابوبکر و عمر و هم عثمان و غیره شرکت داشتند. هیچکس اسم آن ها را در میان مقاومت کنندگان و باقی ماندگان در کنار پیامبر(ص) ذکر نکرده اند. و حتی در برخی منابع از قول خالد بن ولید که در جنگ احد فرمانده مشرکان بود و همو بود که باعث شکست مسلمانان در این جنگ شد ، گفته شده که من ابوبکر وعمر را دیدم که از کوه بالا می رفتند و فرار می کردند و اگر می خواستم ، می توانستم آن ها را با تیر زده به قتل برسانم. مسلم است که باقی ماندن حضرت علی(ع) در کنار پیامبر(ص) در جنگ احد و حنین بخاطر تقوایش بود که جانش را سپر پیامبر(ص) کرد و مانند دیگران فرار نکرد. حضرت علی(ع) در جنگ احد ده ها و بلکه صدها زخم بر بدن برداشته بود. در باقی زندگی نیز از آن حضرت هیچکس نمی تواند یک مورد گناه از آن حضرت نشان دهد. پس از این جهت نیز حضرت علی(ع) از همه بر تر است.

 

 

 

 




طبقه بندی: عقیدتی ،  تاریخی ، 

تاریخ : دوشنبه 15 خرداد 1391 | 11:26 ق.ظ | نویسنده : حقگو | نظرات
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.